J. Theorin, Nocna zamieć, przeł. B. Ratajczak, Wołowiec: Wydawnictwo Czarne 2010, 464 s.  (seria Ze strachem).

Druga część Kwartetu olandzkiego, podobnie jak poprzednia powieść Johana Theorina, wprawia w zachwyt. To wspaniała książka, poruszająca tematy daleko wykraczające poza zwykły kryminał, a jednak ani na chwilę nietracąca napięcia charakterystycznego dla tego typu literatury. Wciągająca, wstrząsająco smutna, z niezwykłą atmosferą, wynikającą z połączenia opisów emocji i losu bohaterów z obrazami nieokiełznanej, dzikiej przyrody, Nocna zamieć na pewno trafi do kanonu lektur miłośników kryminałów.

J. Theorin, Zmierzch, przeł. A. Topczewska, Sękowa: Wydawnictwo Czarne 2008, s. 456 (seria Ze strachem).

Ukazanie się na polskim rynku powieści Johana Theorina Zmierzch to duże wydarzenie, myślę, że porównywalne z pojawieniem się powieści Henninga Mankella. Choć obu autorów wiele różni, każdy na swój sposób jest świetny.